SZPITAL AVIMED

Chirurgia urazowo-ortopedyczna


ortopediaNasz Szpital oferuje Państwu szeroki dostęp do zabiegów z zakresu chirurgii ortopedyczno- urazowej. Wykonujemy zabiegi w trybie planowym, zapewniając pacjentowi pełny komfort i bezpieczeństwo. Proponujemy Państwu najnowsze trendy i metody operacyjne zapewniające optymalne i nowoczesne leczenie. Stosujemy metody małoinwazyjne- techniki endoskopowe oraz zabiegi wykonywane metodą tradycyjną w wyselekcjonowanych przypadkach.

Do najczęstszych obrażeń narządu ruchu należą uszkodzenia więzadeł, stawów, chrząstki stawowej, złamania i zwichnięcia, do których dochodzi między innymi w czasie uprawiania sportów wyczynowych i amatorskich oraz przy wykonywaniu codziennych czynności.

W skuteczność naszych zabiegów wpisuje się specjalistyczna wiedza, doświadczeni lekarze oraz nowoczesny sprzęt, który stanowi wyposażenie naszego Szpitala. Sale operacyjne są wyposażone w nawiew laminarny minimalizujący możliwość zakażeń szpitalnych. W trakcie operacji nasi specjaliści wykorzystują sprzęt i implanty renomowanych firm medycznych.

Przeprowadzając zabiegi operacyjne z zakresu endoprotezoplastyki stawów oraz technik mikrochirurgicznych stosowanych np.: w chirurgii ręki nasz Szpital zaliczany jest do czołówki krajowej.

Dużą wagę przykładamy do optymalnego wyboru znieczulenia do zabiegu operacyjnego, zwalczania bólu pooperacyjnego oraz do odpowiedniej rehabilitacji pacjenta. Naszym pacjentom zapewniamy sprzęt rehabilitacyjny dobrany indywidualnie do potrzeb oraz zabiegi fizykoterapeutyczne pozwalające na szybki powrót do zdrowia i odzyskania sprawności.


RODZAJE ZABIEGÓW

  • Endoprotezoplastyka stawów ,
  • Zabiegi stawu barkowego – rotatory, niestabilność,
  • Zabiegi małoinwazyjne: artroskopia barku, łokcia, nadgarstka, kolana ,
  • Zabiegi w zespole kanału nadgarstka,
  • Usuwanie implantów,
  • Repozycje i stabilizacje złamań,
  • Rekonstrukcje więzadeł po urazach w tym sportowych,
  • Rekonstrukcje mikrochirurgiczne nerwów,
  • Chirurgiczne leczenie choroby Dupuytrena,
  • Zabiegi korekcyjne paluchów koślawych oraz palców młoteczkowanych,
  • Zabiegi likwidacji guzów tkanki miękkiej (gangliony),
  • Usztywnienie stawów.

Zadzwoń i zapisz się do specjalisty


INFORMACJE DLA PACJENTÓW PO REKONSTRUKCJI WIĘZADŁA KRZYŻOWEGO PRZEDNIEGO (ACL)

Ze względu na znacząca rolę więzadła krzyżowego przedniego jest ono bardzo istotne dla prawidłowego funkcjonowania stawu kolanowego. Zapewnia ono wielopłaszczyznowa stabilizację stawu, spełnia funkcję czuciową zapewniając kontrolę nad stawem. Po zerwaniu nie jest możliwe samoistne wyleczenie więzadła, stosuje się więc w jego leczeniu różnego rodzaju rekonstrukcje, stosując najczęściej jako przeszczep własnych ścięgien pacjenta. Przeszczep taki mocuje się w kości udowej i piszczelowej przy użyciu różnego rodzaju implantów. Rodzaj zastosowanych implantów i rozległość zabiegu operacyjnego zostanie omówione przez lekarza prowadzącego.

Możliwe powikłania: Do powikłań przy stosowaniu metod artroskopowych dochodzi bardzo rzadko i personel szpitala dokłada wszelkich starań aby ich uniknąć. Mogą jednak zdarzyć się miejscowe i ogólne powikłania- miejscowy stan zapalny, zakażenie, obluzowanie lub oderwanie się przeszczepu, choroba zakrzepowo- zatorowa. Do momentu pełnego uruchomienia po zabiegu stosowana będzie profilaktyka przeciw zakrzepowa. Istotne znaczenie dla prawidłowego przebiegu leczenia ma również rehabilitacja i postępowanie pooperacyjne:

Po zabiegu:

– w pierwszej dobie zostaną usunięte dreny, zmieniony zostanie opatrunek, rozpoczną się ćwiczenia bierne- napinanie mięśni uda i podudzia, walka z obrzękiem- chłodzenie kolana – co 2 h przez 20-30 minut w ciągu dnia. Do 14 dni unieruchomienie ortezą stawu kolanowego w wyproście. Wskazane jest chodzenie o 2 kulach bez obciążania operowanej kończyny. Stosuje się chłodzenie kolana przez 20 minut co 2-3 godziny.

– usunięcie szwów – po około 14 dniach od zabiegu, zwiększanie zakresu ruchomości stawu kolanowego aby w 6 tygodniu po operacji osiągnąć zgięcie 90 st, na noc utrzymując ortezę w wyproście do 8 tygodnia po operacji. W tym czasie powinny odbywać się ćwiczenia pod kierunkiem rehabilitanta wzmacniające siłę mięśniową, poprawiające zakres ruchomości stawu i polepszające kontrolę mięśniową.

– po 4 tygodniach możliwe jest chodzenie z obciążaniem kończyny, chodzenie po schodach a przy odpowiedniej sile kończyny w 6 tygodniu- prowadzenie samochodu.

– 8-10 tygodni- ćwiczenia wzmacniające siłę mięśniową, bieg na bieżni, rower ze wzrastającym obciążeniem, ćwiczenia propriorecepcji.

– 12-14 tygodni- powinien być osiągnięty pełny zakres ruchomości, możliwe klękanie, dalsze ćwiczenia wzmacniające.

– 16-18 tygodni- skoki na trampolinie, jogging jeśli kolano jest stabilne i brak jest niepokojących objawów- obrzęków, ograniczeń ruchomości, dolegliwości bólowych.

– powrót do sportów wyczynowych- po 8-9 miesiącach od operacji.

Szczegółowy plan rehabilitacji zostanie omówiony indywidualnie. Zapraszamy do korzystania z naszego centrum rehabilitacji w Mikołowie oraz pracowni rehabilitacji w Piekarach Śląskich i Bytomiu.

INFORMACJE DLA PACJENTÓW PO ARTROSKOPII KOLANA

Planowany zabieg artroskopii stawu kolanowego polega na wprowadzeniu do stawu kolanowego przez niewielkie nacięcia wielkości ok. 1 cm kamery endoskopowej oraz narzędzi niezbędnych do wykonania manipulacji wewnątrz stawu. W czasie zabiegu pacjent leży na wznak a operowana kończyna spoczywa na specjalnej podpórce. Na udo zakłada się opaskę pneumatyczną którą w czasie zabiegu wypełnia się powietrzem pod ciśnieniem aby zapewnić wewnątrz stawu bezkrwawe pole operacyjne. Staw w czasie zabiegu jest wypełniany obojętnym płynem fizjologicznym. Lekarz na ekranie może obserwować wnętrze stawu i manipulacjami w jego wnętrzu naprawiać stwierdzone uszkodzenia. Możliwe jest usuwania wolnych ciał wewnątrzstawowych, usunięcie uszkodzonych fragmentów łąkotki lub jej naprawa- zeszycie, usunięcie uszkodzonych fragmentów chrząstki, jej nawiercenie celem pobudzenia regeneracji. Możliwe są również procedury naprawcze- rekonstrukcji uszkodzonych więzadeł i przeszczepianie chrząstki. Stosuje się również miejscowe podawanie czynników wzrostu wytworzonych z własnych komórek pacjenta.

Możliwe powikłania: Do powikłań przy stosowaniu metod artroskopowych dochodzi bardzo rzadko i personel szpitala dokłada wszelkich starań aby ich uniknąć. Mogą jednak zdarzyć się miejscowe i ogólne powikłania- miejscowy stan zapalny, zakażenie, wysięki wewnątrzstawowe, choroba zakrzepowo- zatorowa. Do momentu pełnego uruchomienia po zabiegu stosowana będzie profilaktyka przeciw zakrzepowa. Istotne znaczenie dla prawidłowego przebiegu leczenia ma również rehabilitacja i postępowanie pooperacyjne:

Po zabiegu:

– w pierwszej dobie zostaną usunięte dreny, zmieniony zostanie opatrunek, rozpoczną się ćwiczenia bierne- napinanie mięśni uda i podudzia, walka z obrzękiem- chłodzenie kolana – co 2 h przez 15-20 minut w ciągu dnia przez pierwsze 3-4 doby po zabiegu. Szwy usuwa się po 10-14 dniach po zabiegu. W razie konieczności zalecane jest stosowanie różnego typu ortez unieruchamiających staw kolanowy. Do ustąpienia dolegliwości bólowych należy poruszać się o kulach z odciążeniem operowanej kończyny. W okresie pooperacyjnym może zostać zalecone postępowanie rehabilitacyjne i fizykoterapia, w zależności od stwierdzonych wewnątrz stawu uszkodzeń.

Szczegółowy plan rehabilitacji zostanie omówiony indywidualnie. Zapraszamy do korzystania z naszego centrum rehabilitacji w Mikołowie oraz pracowni rehabilitacji w Piekarach Śląskich i Bytomiu.

Choroba Dupuytrena

Jest to schorzenie najprawdopodobniej o podłożu genetycznym w efekcie którego dochodzi do zbliznowacenia powięzi po stronie dłoniowej ręki leżącej pod skórą na ręce zwanej rozcięgnem dłoniowym. Prowadzi to w efekcie do tworzenia guzków podskórnych i wciąganiu skóry w bliznę, a następnie do przymusowego ustawienia palców w zgięciu, aż do zaciśnięcia palca i braku możliwości wyprostu. Nazwa choroby pochodzi od nazwiska francuskiego chirurga, który jako pierwszy ją opisał w 1831r. Choroba dotyczy częściej mężczyzn niż kobiet w wieku 40 do 60 lat. Występuje u osób razy białej. Najczęściej dotyczy palców IV i V, ale wszystkie palce mogą być objęte procesem chorobowym. Zaawansowany proces chorobowy znacznie upośledza czynność chwytną ręki, wciągnięcie w przykurcz nerwów i naczyń może zaburzać ukrwienie i unerwienie palców. Do czynników sprzyjających powstaniu schorzenia należą: cukrzyca, praca fizyczna, urazy, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu. Zapobieganie nie jest możliwe, stosowanie fizykoterapii, rehabilitacji czy siłowe pokonanie przykurczu nie jest skuteczną metodą leczenia i zapobiegania progresji schorzenia. Prowadzone są prace nad stosowaniem nieoperacyjnych metod leczenia z zastosowaniem miejscowych iniekcji preparatów kolagenozy, czyli enzymów mających rozpuszczać przykurczone tkanki. Jest to jednak metoda nierozpowszechniona i obarczona ryzykiem stosowania oraz ograniczona do konkretnych stadiów choroby. Obecnie uważamy leczenie operacyjne za najskuteczniejsza alternatywę dla leczenia choroby Dupuytrena.

Leczenie operacyjne polega na nacięciu skóry, często wykonania jej plastyki, gdyż ze względu na postęp choroby skóra jest wciągana w bliznę, oraz wycięciu patologicznie zmienionego rozcięgna. Po zabiegu stosuje się unieruchomienie dłoni i palców aby utrzymać uzyskany efekt. Unieruchomienie utrzymujemy przez okres około 10-14 dni, po czym usuwamy szwy i rozpoczynamy ćwiczenia.

Jak każde leczenie operacyjne możemy spotkać się z powikłaniami. Do najczęstszych należy pooperacyjny krwiak, który może przedłużyć proces gojenia czy też zniweczyć efekt operacji. Nie zawsze również udaje się odtworzyć pełny zakres ruchu Pelców, szczególnie w zaawansowanej fazie choroby. Do rzadszych powikłań należą: zakażenie miejsca operowanego, uszkodzenie nerwów, przeczulica w bliźnie pooperacyjnej, zespół algo dystroficzny Sudecka.

Zespół cieśni kanału nadgarstka

Jest to zespół objawów wynikających z długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. W wyniku ucisku dochodzi do przewlekłego niedokrwienia i ucisku nerwu po stronie dłoniowej na poziomie nadgarstka. Choroba występuje najczęściej u kobiet w wieku 30-60 lat. Przyczyny ucisku mogą być różne: przebyty uraz nadgarstka, obrzęki w wyniku np. stanów zapalnych, przemijające uciski w okresie ciąży u kobiet, w wyniku powtarzalnych częstych ruchów, w wyniku narażenia na długotrwałe wibracje. Objawia się najczęściej parestezjami (drętwienia, czucie „igieł”) w palcach I-III a także IV, objawy nasilają się w czasie snu, wykonywania pracy, w przymusowym ustawieniu nadgarstka. Czynnikami sprzyjającymi występowaniu schorzenia są cukrzyca i reumatoidalne zapalenie stawów. Rozpoznanie tego zespołu można oprzeć na badaniu klinicznym oraz badaniu elektromiografii (EMG), które bada szybkość przewodzenia impulsów nerwowych. W początkowej fazie leczenia można zastosować fizykoterapię, unieruchomienie, iniekcje sterydowe. Brak poprawy lub zaawansowany (długotrwały) proces chorobowy jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. W wypadku niepowikłanych zanikami mięśniowymi zabieg wykonujemy metoda małoinwazyjną, przy pomocy endoskopu i specjalnego instrumentarium. Z niewielkiego nacięcia (około 1 cm) wprowadza się kamerę do kanału nadgarstka i pod jej kontrola przecina się więzadło poprzeczne nadgarstka. W przypadkach bardziej skomplikowanych konieczne jest poszerzenie cięcia. W okresie okołooperacyjnym stosuje się unieruchomienie szyna gipsową lub ortezą nadgarstka do czasu usunięcia szwów (około 10-14 dni) po czym zaleca się odciążenie kończyny do 6 tygodni po zabiegu. Po operacji oczekujemy ustąpienia dolegliwości bólowych i parestezji kończyny.

Jak każde leczenie operacyjne możemy spotkać się z powikłaniami. Do najczęstszych należy krwiak w ranie pooperacyjnej, przejściowe nasilenie objawów w wyniku podrażnienia nerwu, nawrót dolegliwości wymagający zabiegu rewizyjnego.

Terapia osoczem bogatopłytkowym
Terapia osoczem bogatopłytkowym znalazła uznanie wśród ortopedów w leczeniu urazów. Osocze ma silne działanie, które przyspiesza gojenie się ran, a co więcej stymuluje odbudowę tkanki mięśniowej i ścięgien.


Działanie regenerujące osocza
Koncentrat osocza bogatopłytkowego powinien być stosowany w celu przyspieszenia procesów gojenia, zarówno w trakcie planowych zabiegów operacyjnych , np. rekonstrukcji więzadła krzyżowego, jak i urazów sportowych – uszkodzenia chrząstki oraz przewlekłych dolegliwości. Ortopedia, medycyna sportowa czy medycyna estetyczna to przykłady wielu obszarów zastosowania terapii osoczem w celu stymulacji gojenia uszkodzonych tkanek.


Zalety terapii PRP
➡Metoda iniekcji jest mało inwazyjna,
➡Wysoka skuteczność terapii ok. 90%,
➡Bezpieczeństwo terapii brak reakcji alergicznych, zakażeń itp.,
➡Mała bolesność zabiegu,
➡Krótki okres rekonwalescencji po zabiegu.

Wskazania do zastosowania terapii:
➡łokieć tenisisty
➡łokieć golfisty
➡ostrogi piętowe
➡kolano skoczka (zapalenia więzadła właściwego rzepki)
➡kolano biegacza
➡kontuzje/uszkodzenia ścięgien, mięśni i więzadeł,
➡zmiany zwyrodnieniowe ścięgna Achillesa
➡urazy i zmiany przeciążeniowe
➡liczne schorzenia i kontuzje stawów biodrowych, kolanowych, łokciowych itp.
➡w złamaniach i braku zrostu po złamaniach (tzw. stawy rzekome)
➡w celu przyspieszenia procesu gojenia się tkanek miękkich  trudno gojące się rany
➡zapalenie ścięgien gęsiej stopki
➡zapalenie kaletki krętarza większego kości udowej
➡tendinopatie stożka rotatorów barku, zespół cieśni podbarkowej

A także jako terapia wspomagająca leczenie:
➡ubytków chrząstki stawowej: pourazowych i zwyrodnieniowych
➡po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (ACL), szyciu łąkotek, naprawach chrząstki stawowej
➡zaburzeń zrostu kostnego
➡trudno gojących się ran, owrzodzeń
➡pooperacyjne: po zabiegach naprawczych ścięgien np. Achillesa.